Gorące tematy: Wybory 2020 Ryszard Opara: „AMEN” Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
746 postów 5898 komentarzy

Stowarzyszenie WPS

Rzeczpospolita - Roman Dmowski: Siła narodu leży w jego zorganizowaniu.

23 lutego 1945r. Poznań wyzwolony

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Mszy pojednania z Rosją nie było i nie będzie


posen.jpg

 

 

 

 

Żyjemy, Poznań znowu jest polski!

 

 

 

 tekst za: http://www.mysl-polska.pl/2202

„Przyszedł wreszcie ten upragniony dzień. Nie ma najeźdźcy i gnębiących nas praw. Żyjemy! Nie wierzę, że to prawda, to sen lub złudzenie. W mieście pełno biało-czerwonych flag. Więc to jednak prawda! Wolność!” – pisał 75 lat temu 19-letni Jerzy Topuszek, który jak wielu rówieśników przeżył koszmar niemieckiej okupacji „Kraju Warty”.

„Podpełzłem na krawędź dachu i spojrzałem w dół. – wspominał szesnastoletni Grzegorz Chmielewski – Ulicą posuwały się dwa czołgi a za nimi kilku żołnierzy sowieckich. Szli odważnie, a ludzie ściskali im przyjaźnie ręce. Wtem pocisk, najpierw jeden, po chwili następne zaczęły padać w pobliżu czołgów, które odpowiedziały seriami wystrzałów…”

W mieszkaniu przy Górnej Wildzie 84 okupację spędził Tadeusz Bąkowski (rocznik 1929). Ostatnie dni teutońskiego terroru wspominał w następujących słowach: „Niemcy już zaczęli barykadować domy, które chcieli razem z ludźmi podpalić, jednak im się ta bestialska robota nie udała, gdyż wojska radzieckie nader szybko się zbliżały i zmusiły Niemców do ucieczki. W tym czasie panowała w schronie śmiertelna cisza, nikt nie odważył się wyjrzeć na ulicę, co się dzieje. Nagle radosne krzyki. Wojska radzieckie zajęły już nasza ulicę! Nie zważając na pociski, które jeszcze nad nami świstały, biegliśmy na ulicę, żeby przekonać się o tym fakcie. (…) Radość była jednak wielka, gdyż zostaliśmy po pięcio- i półletniej okupacji hitlerowskiej oswobodzeni.”

„Wilgotna atmosfera piwnicy całkiem nas nie zrażała, więc chlupaliśmy się z lubością w zimnej wodzie przeciągając się jak koty i prostując zbolałe członki od conocnego spania na krzesełku” – wspominał piętnastoletni wówczas Adam Wtorkowski. – „(…)było w naszym sklepie siedem łóżek na tylko 24 kobiety z dziećmi. Cóż więc mężczyźni? Nie raz zadowalali się deską na wilgotnej posadzce i poduszką pod głową. (…) Minęły dwa tygodnie. Łuny palących się domów gorzały purpurą dniem i nocą. Iskry roznoszone przez dym nie raz wzniecały pożar. Niemcy jak gdyby lubowali się w czerwieni, która im przypominała tyle krwi przelanej, dzień w dzień podopalali po klika domów.(…) Czwartego, w niedzielę byliśmy nareszcie wolni! Zwycięstwo!”

Tak ostatnie dni hitlerowskiego terroru i wyzwolenie Poznania widzieli młodzi Polacy. Ludzie, którym przyszło wchodzić w dorosłość pod niemieckim jarzmem, w cieniu wszechobecnej śmierci.
Tymczasem po siedemdziesięciu pięciu latach coraz głośniej brzmi głos tych, którzy najchętniej wymazaliby takie wspomnienia z kart historii. By nie mogły burzyć pseudonaukowych konstruktów budowanych na potrzeby bieżącej polityki historycznej. Polityki obłędnej, która na trzy ćwierćwiecza po wojnie usiłuje przesunąć nas z obozu zwycięzców do obozu przegranych. A zarazem winnych. Polityki, która jest prawdziwą wodą na młyn dla wrogów Polski, i która już dziś stała się orężem wykorzystywanym przeciwko naszemu państwu. Dlatego, wbrew małym ludziom, którzy zmieniając nazwy ulic i placów usiłują zmienić przeszłość, zwyczajnie pamiętajmy.

Przemysław Piasta
23.02.2020

Wszystkie cytaty pochodzą z opracowania „Wspomnienia młodzieży wielkopolskiej z lat okupacji niemieckiej 1939-1945” Wincenty Ostrowski, Zdzisław Grot, Instytut Zachodni, Poznań 1946

___________________________

 

Propolska, ale antyeuropejska i antysemicka refleksja

Leon Prauziński (ur. 15.05.1895r. w Poznaniu, zm. 6.01.1940r. tamże), autor cyklów malarskich „Powstanie Wielkopolskie”.

ALBUMY – LEON PRAUZIŃSKI – MALARSTWO – https://www.poznan.pl/stulecie/powstanie/al_leon_prauzinski/85.htm

1 listopada 1939 L.Prauziński został aresztowany przez Gestapo i osadzony w Forcie VII. W wytoczonym mu przez nazistów procesie – tragifarsie głównym dowodem jego „winy” wobec Rzeszy Niemieckiej były właśnie wspomniane obrazy, uwieczniające bohaterski czyn zbrojny powstańców wielkopolskich. Został zamordowany w Forcie VII w dniu 6 stycznia 1940.

Jednak dzięki chrześcijańskiej, europejskiej, polityce żydo-katolickiego Kościoła oraz władz IIIŻydo-RP/Polin, której ukoronowaniem była msza pojednania z Niemcami w Krzyżowej w 1989r. z przewodnią myślą homilii wygłoszonej przez biskupa opolskiego, A.Nossola: „Iść razem – pojednani w prawdzie i miłości”, możemy wszystkie niemieckie zbrodnie na Polakach puścić w niepamięć. Teraz mamy już tylko jednego odwiecznego wroga: Rosję – tak nam dopomóż żydo-katolicki Jahwe z całym Kościołem i z sojuszniczymi syjonistycznymi USA. I jak długo Rosja z prawosławnej nie stanie się żydo-katolicka i nie zwyciężą w niej żydowski kapitalizm i zachodnia demokracja, tak długo naszym wrogiem zostać musi.

Mszy pojednania z Rosją nie było i nie będzie.
Polityka niemiecka i polityka żydo-katolickiego Kościoła są konsekwentnie proeuropejskie.
Polityka polska, tak jak władza narodu polskiego, nie istnieje.

 

W walkach o Poznań śmierć poniosło 6 tysięcy żołnierzy Armii Czerwonej oraz  700 żołnierzy I Armii Wojska Polskiego.

D.Kosiur

"Polityka historyczna" reżimu IIIŻydo-RP/Polin na polecenie Waszyngtonu

Mauzoleum Armii Czerwonej w Trzciance

Znalezione obrazy dla zapytania: mauzoleum żołnierzy Armii Czerwonej w Trzciance Znalezione obrazy dla zapytania: mauzoleum żołnierzy Armii Czerwonej w Trzciance

KOMENTARZE

  • @Alfax 16:31:01
    https://static.polityka.pl/_resource/res/path/e1/bb/e1bb9e84-4ff6-4831-bc6f-35e3bce957b7_f1400x900.jpg

    POLACY i ROSJANIE 1945 rok.
  • CZEŚĆ I CHWAŁA ARMII CZERWONEJ za wyzwolenie Poznania i Polski.
    Cześć i chwała Bohaterskim Żołnierzom Armii Czerwonej za wyzwolenie Poznania i Polski z pod nazistowsko-niemieckiej okupacji oraz uratowanie nas Polakow od biologicznej zaglady dokonywanej przez niemieckich barbarzyńców. ❗❗❗

    " Bitwa o Poznań – walki o Poznań, które toczyły się w styczniu i lutym 1945 pomiędzy nacierającą podczas operacji wiślano-odrzańskiej Armią Czerwoną wspomaganą oddziałami polskimi a Niemcami i wspomagającymi Niemców Węgrami. " 

    Straty po stronie radzieckiej szacuje się na około 6000 ludzi, zaś po stronie niemieckiej na 5000. 
    Generał Czujkow i jego 8. Armia wyzwoliła Poznań. 

    Część poległym Żołnierzom i Wyzwolicielom i Jego Pamięci !

    https://library.put.poznan.pl/sites/default/files/baner_8.png

OSTATNIE POSTY

więcej

MOJE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930